In de avond van donderdag 15 september vindt het Kort en Kleinkunst Festival plaats.
Tijdens het festival ziet de bezoeker drie verschillende voorstellingen op drie verschillende locaties. U kunt kiezen uit 8 verschillende passe-partouts, waarop verschillende combinaties van artiesten staan. Bij het kopen van het passe-partout beslist u dus naar welke voorstellingen u gaat.
Om 19.15 start er een kleine uitleg in de tent, waarna u in groepen begeleid wordt naar de locatie, alwaar u om 19.30 uw eerste voorstelling ziet. Om 20:30 en 21:30 zijn de volgende voorstellingen. Elke voorstelling duurt een half uur. In het tussenliggende half uur heeft u de tijd om op uw gemak naar de volgende voorstelling te lopen of even snel wat te drinken in de feesttent. Alle locaties hebben iets bijzonders en zijn gelegen aan de Wakkerendijk. Na afloop bent u van harte welkom in de feesttent om nog even gezellig na te praten.
De artiesten (klik op de naam van de artiest voor een link naar zijn/haar website)
Nicole Philoména (Fado en wereldmuziek)
Nicole Philomena
Nicole Philoména neemt je mee… dwalend langs de lagunes van Portugal, over de Sierra’s van Spanje, de pampa’s van Argentinië, door de zinde¬rende woestijn van Mali naar de muziekhuizen van Havana. In een passionele mix van onder andere de Portugese fado, de Cubaanse habanera en de Argentijnse zamba betovert ze haar publiek met haar zoetvloeiende stem. Ze zingt over grote thema’s als wraak, lijden, heimwee en verlangen, maar ook over poëtische kleinoden, zoals de elegantie van het moederschap, of een bloem waaruit de liefde bloeit. Daarover zegt ze: ‘Ik zing wat in me leeft. Ik draag een wereld mee van binnen, een wereld van volk’ren, talen en gevoelens. Als ik muziek hoor, hoor ik niets anders meer. Ik sluit mijn ogen, en mijn handen volgen in een dans het ritme van ‘t vreemde lied.’
Marjolein Meijers (cabareteske liedjes)
Marjolein Meijers (foto: Willem Noordstrand)
Op een dag trek je je stoute schoenen aan en verlaat je die vertrouwde Almondestraat. Dan is Annie van de Berini’s niet meer Annie maar Marjolein Meijers. Helft van een duo, maar in d’r eentje dubbel zoveel waard. ‘Solex’ is haar allereerste soloprogramma. Al staat ze er niet alleen voor. De virtuoze violist en minnaar Walter Kuipers reist met haar mee en vormt de achtergrond van een ontroerend hilarisch ontwapenend komisch en tragisch verhaal over een vrouw die zo nodig solo moet. Over een ouwe stoel die je niet wegdoet, over een Chinese vrouw op de vlucht en moeders in alle soorten en maten. Van die moeders die we allemaal hebben……en die we soms ook zelf zijn.
Wilma Paalman en Laduraya (zigeuner-balkanmuziek / Kurt Weil en Bertolt Brecht)
Wilma Paalman en Laduraya
Wilma Paalman begon als solozangeres waarbij zij zichzelf op cello begeleidde. In 1993 brak zij door op het Crossing Border Festival. Met twee collega-musici vormde zij later de groep Laduraya, waarvan de samenstelling met recht uniek kan worden genoemd. Wilma zingt, speelt cello en accordeon. Marcel van der Schot (bandlid van Caramba met zanger Joris Linssen) speelt eveneens accordeon en Patrick Votrian (bandlid van de Kift, en maakte deel uit van de band rondom Kyteman) speelt trombone en tuba. Laduraya heeft niet alleen de traditie van Bertolt Brecht en Kurt Weil nieuw leven ingeblazen, maar er ook elementen als o.a. zigeunermuziek en balkanmuziek aan toegevoegd. De muziek van Laduraya snijdt dwars door je ziel.
Oleg Fateev en Simone Sou (Van Russische tot Braziliaanse muziek)
Oleg Fateev
Oleg Fateev werd geboren in Moldavië (voormalige Sovjet-Unie). Na een studie aan het muziekcollege in Tiraspol (Moldavïe), vervolgde hij zijn opleiding aan de Russische Muziek Academie GNESIN te Moskou. Hij studeerde af als bayanspeler (bayan=knoppenaccordeon) en dirigent. Samen met de ongeëvenaarde Braziliaanse percussioniste Simone Sou, die speciaal voor dit festival komt overgevlogen, speelt het duo Russische, Moldavische, Bulgaarse en Braziliaanse melodieën. Muziek om niet alleen naar te luisteren maar vooral om naar te kijken. Met een ongekende passie en met de meest simpele objecten, waaronder vooral veel pannen en potten, weet Simone Sou op de waanzinnige bayanklanken van Oleg, een waar percussiespektakel neer te zetten
Gerard Wortel (zanger/tekstdichter/muziektheater)
Gerard Wortel (foto: Lonneke Boots)
Al meer dan dertig jaar maakt Gerard muziek, schrijft hij teksten en creëert hij de meest bijzondere muziekinstrumenten. Gerard was tevens de oprichter en ‘mateloze’ percussionist van KNIJN en maakt deel uit van het kleinkunst-kollektief ANNIE’S THEATER TOKO (met o.a. Mars Teunisz, Marjolein Meijers, Dorine Wiersma en Heleen Suiker). De kracht van dit barse multitalent ligt vooral in zijn liedthema’s, zijn niet aflatend improvisatievermogen, zijn beeldend taalgebruik en zelfspot. Zowel in zijn teksten als met zijn absurde muziekapparaten zet Wortel het publiek graag op het verkeerde been. De constante muzikale factor in Wortel’s liedjes is de onvolprezen, partituurloze en vrije cellist Bas van Waard. Als geen ander weet deze virtuoos de juiste muzikale accenten te leggen op de liedteksten waardoor Wortel nog meer diepte krijgt.
Gerard laat zich moeilijk in een hokje plaatsen en heeft daardoor een unieke plek in de podiumkunst.
Pieter Derks (cabaret en liedjes)
Pieter Derks (foto: Willem de Roon)
Deze 26-jarige cabaretier sprong al op zeer jonge leeftijd te pas en vooral te onpas op het podium. Hij volgde met succes de Koningstheaterakademie in Den Bosch. In 2005 won hij eerst de Holland Casino Podiumprijs (in Nijmegen) en vervolgens de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival.
In 2006 ging zijn eerste programma in première: ‘Dat zal je nog verbazen’, geregisseerd door Jessica Borst. De pers en het publiek waren erover te spreken. In Amsterdam schreef hij zijn tweede voorstelling ‘Waan’, die in november 2008 zijn première beleefde onder regie van Pieter Bouwman. In elk geval zal zijn derde programma (Het werd ook wel eens tijd) van 2010 tot 2012 in de Nederlandse theaters, dorpshuizen, jongerencentra en natuurlijk de betere bedrijfskantines te zien zijn.
Anne Soldaat (foto: Marc Nolte)
Anne Soldaat (singer/songwriter met naïeve popminiaturen die de magie van Neil Young raken)
Na een gedeeld bandleiderschap in Daryll-Ann, en een album onder de naam Do-The-Undo is de zanger/gitarist Anne Soldaat onder zijn eigen naam een nieuwe fase van zijn artistiek imposante loopbaan begonnen. Prachtige verstilde nummers, naïeve popminiaturen gezongen met een stem die je niet dagelijks hoort.
Over zijn gitaarspel schreef de Volkskrant onlangs dat hij tot de beste van Nederland behoort. Anne Soldaat is muzikaal gezien een man om jaloers op te worden. Afgelopen voorjaar was hij als enige muzikant/gitarist de begeleider van de zeer succesvolle dansvoorstelling “Zout’ van Conny Janssen danst. De liedjes van Anne Soldaat raken je en maken je wee.
Dorine Wiersma (foto: Jos Lammers)
Dorine Wiersma (cabareteske liedjes)
Sinds Dorine Wiersma in 2009 voor het lied ‘Stoute Heleen’ de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied ontving, kan niemand meer om Dorine Wiersma heen. Komisch, maatschappijkritisch en met een gezonde dosis zelfspot maakt zij met ijzersterke liedteksten en dito gitaarspel haar publiek aan het huilen van het lachen. Lange tijd leefde Dorine er als wilde, vrijgezelle, zwervende antikraakwacht op los. In haar vorige programma ‘Rustig Blijven’ vertelde ze over haar zoektocht naar rust en naar een geschikte man. Inmiddels heeft zij beiden gevonden. Dorine leeft nu keurig getrouwd in een rijtjeshuis in Zeist-west, samen met haar katten, haar ideale man, haar wolk van een zoon en haar weekendstiefdochter. Met om haar heen tevreden mediterende buren die thuis komen bij zichzelf, regelmatig engelen op bezoek krijgen en hun eigen zuurdesembrood bakken. Ondanks alles blijft Dorine zichzelf. Met een bijl in haar tas en een agressieve peuter in het kinderzitje doet zij haar boodschappen in het sex-, drugs-en rock ’n roll-loze winkelcentrum van Zeist, om thuis vervolgens in een wanhopig dispuut te raken met de nieuwe multi-taskende magnetron. Dorine doet echt heel erg haar best om in te burgeren, maar zij moet enorm wennen aan de Zeister gebruiken. Door de buurvrouw laat zij haar aura healen en uiteindelijk komt ze haar eigen beschermengel in levende lijve tegen. Ze geeft een memorabel feest voor de hele buurt. En dat alles en nog veel meer bezingt zij haarscherp en begeleidt zij ragfijn op haar gitaar.